Δανικές του ασυνείδητου εικόνες

by - 5:14 μ.μ.

Το sketch-pocket μπλοκάκι μου, που ίσως μια ‘μέρα να εκδώσω

Χαράματα. Ομίχλη, σκοτάδι και κρύο βρίσκεται στο παράθυρο της Grace. Εκείνη όμως χαμογελά και ξεκινά με ευχάριστη διάθεση τη μέρα της. Η ζεστασιά του άνετου σπιτιού, η classy μουσική απ’ το cd-player, η χνουδωτή της ρόμπα, ο φρεσκοστυμμένος χυμός, η θέα από ψηλά να απλώνεται κατά μήκος του διαμερίσματος, η κεφάτη προετοιμασία του πρωινού… κι έπειτα εκείνα τα πορτοκαλί σύννεφα!
Μόλις σου περιέγραψα την έναρξη της ταινίας ‘Unconditional Love’ (2002). Ταυτόχρονα σε έχω βάλει σε κάθε ένα χειμερινό πρωινό μου ξύπνημα. Αναρωτιέσαι γιατί μοιάζουν τόσο πολύ μερικά κομμάτια της ζωής μας με αποσπάσματα ταινιών; Ίσως επειδή βλέποντας μια εικόνα στην οποία θα θέλαμε να μπούμε μέσα, καταγράφεται τόσο βαθιά η επιθυμία στο υποσυνείδητο, που τελικά -σε βάθος χρόνου- την κάνουμε πράξη! Μπορεί το νόημα και ο αρχικός σκοπός της εικόνας να υποδηλώνει κάτι άλλο, όμως αυτό που εμείς εισπράττουμε, είναι εκείνο που έχουμε ανάγκη. Παρά λοιπόν ότι το σενάριο της ταινίας θέλει να λήξει άδοξα το ευχάριστο ξύπνημα της Grace (με τον σύζυγό της να ζητά διαζύγιο), εγώ κρατώ όλα τα προηγούμενα που μου προκαλούν το αίσθημα της ασφάλειας!

* Η υπόλοιπη ταινία αποδείχθηκε ψιλο-μάπα, ωστόσο η παραπάνω σκηνή (2:36) καθώς και ο φανταστικός χορός της ηρωίδας με τον αγαπημένο της τραγουδιστή στο ονειρικό της σαλόνι (12:40), άξιζαν ως εικόνες να αποτυπωθούν στο συνειδητό και ασυνείδητό μου.

Με το ίδιο σκεπτικό, αναρτώντας τα μηνιαία μου φωτογραφικά αφιερώματα, φιλοδοξώ να σε τροφοδοτήσω με εικόνες. Εικόνες που πιθανόν να σου δώσουν έμπνευση για κάτι νέο, για κάτι μεγαλύτερο, για κάτι που θα σου “γεννήσει” αυτό που αναζητάς, χωρίς καν να το φανταζόσουν! Τότε, αν αυτό συμβεί θα είναι μεγάλη τιμή για ‘μένα… θα είναι σαν να κατάφερα να φέρω, τα δικά μου πορτοκαλί σύννεφα στο διαμέρισμά μου! 

Κάθε μήνας θέλω να έχει την εναρκτήρια τιμητική του φώτο… αυτή ανήκει στον περασμένο Οκτώβρη!

Η ευγνωμοσύνη είναι απαραίτητη για την ολοκλήρωση... προϋπόθεση για την ευτυχία!

Πρόσφατα αγόρασα αυτό το σετ παραδοσιακού τσαγιού, σύντομα θα ακολουθήσει ένα σχετικό DIY.  
Να είσαι στιλάτη για τον εαυτό σου!



Νέα προσχέδια - ευοίωνες συνεργασίες 

«Κοίτα μαμά, με δύο χέρια!» 


Μια φορά κι έναν καιρό… κόλλησα τα μάτια μου σε μια βιτρίνα! Αγαπημένες, χειροποίητες suede μπαλαρίνες, από το 2004! 

Το καλό στα επίσημα δείπνα, είναι ότι βλέπεις περισσότερους καλοντυμένους άντρες, από κάθε άλλη φορά! 

Σύντομα, ο επόμενος Μύθος του ‘La Grèce J'aime’… μπορείτε να μαντέψετε ποιος είναι? 

Δεν χρειάζεσαι απαραιτήτως πιρούνι για να φας ένα καλό φαγητό 

Αν λοιπόν, είχα να δώσω μια συμβουλή…

You May Also Like

13 σχόλια

  1. Καλό μήνα Ζέτα!
    Κάθε μέρα είμαι μέρα ευγνωμοσύνης για μένα, και χάρηκα που είδα να την προβάλεις ως προϋπόθεση ευτυχίας και ολοκλήρωσης :))
    Τελευταία έχω πάθει κι εγώ λατρεία με τα σερβίτσια τσαγιού. Δεν είχα τη δυνατότητα να αποκτήσω ένα ανατολίτικο γυάλινο που
    είδα πρόσφατα κι έτσι έβαλα μπροστά όλα τα σερβίτσια που δεν είχα χρησιμοποιήσει για χρόνια. Σχεδόν ένα μήνα κρατά η απογευματινή
    αυτή συνήθεια!
    (το σερβίτσιο πάντως που έβαλα στο μάτι δεν το ξεχνάω!)
    Σε φιλώ :)
    Καλά να περνάς!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είναι εποχή για τσάι τώρα! Εκτός από τα σερβίτσια μάλιστα, προσπαθώ να βρω κάποιον να πουλάει τσάι matcha... παραδοσιακό πράσινο που κάνει χαμό σε όλα τα καλά cafe στο εξωτερικό το τελευταίο διάστημα! Σύντομα θα κάνω ένα αφιερωματάκι!
      Πάντα προασπίζομαι το αίσθημα της ευγνωμοσύνης... Δες κάτι πρόσφατο και σχετικό στο noexcus.blogspot.gr/2015/10/blog-post_23.html.

      P.s. Κρίμα που έκλεισες τα σχόλια στο blog σου... :(

      Χάρηκα που πέρασες! ; )

      Διαγραφή
  2. Τα σχόλια τα έχω ανοίξει , εδώ και καιρό :))
    (σήμερα έχω για παράδειγμα το εργαστήρι μου )
    Τα κλείνω μία στο τόσο μόνο,πια :)
    Πάω να δω την ανάρτηση σου !
    Καλό βράδυ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Τι ομορφες φωτογραφιες για να χαζεψεις πρωι πρωι... πήρα κι εγω ενα ζευγαρι απο αυτα τα μπιρμπιλοτα σκουλαρικια (απ το Παρισι ;)

    Καλό μηνα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλημέρα και καλό μήνα!
      Δεν είναι γλυκούλια? Το κούμπωμά τους εφαρμόζει σε οποιοδήποτε σκουλαρίκι - καρφί!

      Διαγραφή
  4. Τι όμορφα που το παρουσίασες...
    Σίγουρα κάθε μέρα πρέπει να είναι μέρα ευγνωμοσύνης,και αν καμιά φορά το ξεχνάμε ας γίνει η ανάρτηση σου αφορμή να μας το θυμίζει!

    Τα σκουλαρίκια πολύ μου άρεσαν..

    όμορφη μέρα εύχομαι Ζέτα μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλημέρα Nicole!
      Πολύ γλυκό αυτό που είπες... με τιμά! Τα σκουλαρίκια άρεσαν τόσο, που σκέφτομαι να πάρω άλλο ένα ζευγάρι στο ίδιο στιλ!
      Φιλιά!

      Διαγραφή
  5. Κι ας προχώρησε ο μήνας, η επίσκεψη μου στο σπιτικό σου Ζέτα μου, με άφησε με τις πιο όμορφες εντυπώσεις της μέρας και όχι μόνο... και με τι ν' αρχίσω, πρώτα ΟΛΕΣ οι φωτογραφίες είναι τέλειου γούστου και άψογες... παραβλέπω τα σουβλάκια που δεν τρώω (λόγω χορτοφαγίας), κρατώ την τσαγιέρα, για να προσφέρω τσάι (μια και δεν πίνω κανένα τσάι), παίρνω τα σκουλαρίκια (που δεν φορώ, γιατί δεν έχω τρύπια αυτιά) για να τα χαρίσω με την πρώτη ευκαιρία και περιμένω να δω πολλά άλλα σκίτσα απ' το τετράδιο σου...
    Καλή συνέχεια μ΄ ευγνωμοσύνη πάντα γι αυτά που η ζωή βάζει μπροστά μας!

    ΑΦιλάκια με πολλά πολλά χαμόγελα! :) :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλημέρα Στεφανία!

      Χαίρομαι πολύ που σου άρεσαν ακόμα και αντικείμενα που δε συνηθίζεις να χρησιμοποιείς!
      Για τα άθικτα αφτιά και τη διατροφική σου κουλτούρα ήξερα, αλλά δε πίνεις τσάι? Εκεί στο βουνό? Κάποια μέρα πρέπει να μας μιλήσεις για τα εναλλακτικά ροφήματα που ζεσταίνουν τα μέσα μας! Φαντάζομαι τον εαυτό μου (όταν αποσυρθώ σε κάποιο βουνό κάποτε) να μαζεύω τσάι με τα χεράκια μου… αχ και φρέσκο χαμομήλι (έχω πανέμορφες παιδικές αναμνήσεις από μάζεμα χαμομηλιού, με αγαπημένο ηλικιωμένο πρόσωπο που δεν είναι πια στη ζωή).
      Κάποια από τα σκίτσα μου, μπορείς πάντα να τα βρίσκεις εδώ: zetapapdo.blogspot.gr

      Καλή δημιουργική εβδομάδα εύχομαι!

      Διαγραφή
  6. Καλημέρα Ζέτα μου!
    Και πάλι καθώς άνοιγε σιγά-σιγά το blog σου, σκέφτηκα, πως αν γινόταν διαγωνισμός του πιο αισθητικά άψογου blog, θα ψήφιζα το δικό σου! :-D
    Όσο για το δικό μου, ώρες ώρες αυτές οι καρδούλες που μου έβαλαν όταν μου το άνοιξαν, μου τη δίνουν στα νεύρα, αλλά χρόνια τώρα όλο το "look"είναι κάτι σαν η πατέντα της Άιναφετς και έτσι παραβλέπω! :-P
    Η αισθητική για μένα Ζέτα μου, είναι τρόπος ζωής, ακόμα και στα ψυχολογικά παίζει μεγάλο ρόλο πχ η ανηθικότητα για μένα είναι θέμα αισθητικής, το πώς μιλάμε, πώς περπατάμε, με ποιούς κάνουμε παρέα, πώς μαγειρεύομαι (πχ δεν βάζω ποτέ ποδιά!) και φυσικά το πώς σερβίρουμε και πώς τρώμε!!! (Και δεν μιλάω για τη διακόσμηση του σπιτιού μας!)
    Είχα τη τύχη να έχω μεγαλώσει σε σπίτι που η αισθητική ερχόταν πρώτη! Γι αυτό και το κιτς μπορεί να με τρελάνει!!!
    Τα καλοκαίρια το πρωί πίνω ξινόγαλο ή αμυγδόγαλο ή χυμό μήλου ή ανανά, το χειμώνα ζεστή σοκολάτα, αν πιω κανονικό τσάι, δεν θα κοιμηθώ για μια βδομάδα, δεν έχω συνηθίσει σε κανένα τονωτικό, ούτε βιταμίνες, ούτε φάρμακα... τίποτα! (Κάνω 32 χρόνια ομοιοπαθητική και γιόγκα!)
    Αυτά για την αφεντιά μου!
    ΑΦιλάκια πολλά πολλά και να έχουμε τη βδομάδα που εμείς επιθυμούμε! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τι ωραία που μου τα γράφεις πάντα Στεφανία μου! Σε ευχαριστώ πολύ και ειλικρινά, για τη στήριξη... και την ρεαλιστική και την υποθετική! <3
      Έχεις απόλυτο δίκιο για την αισθητική. Εισέρχεται σε όλους τους τομείς και τις εκφράσεις μας. Μου άρεσε που έθιξες το θέμα της 'ανηθικότητας'. Δίνω πολύ σημασία σ' αυτό το στοιχείο για να σχηματίσω άποψη για κάποιον. Έχω σκοπό μάλιστα, να αφιερώσω ένα post για το πόσο μπορεί να επηρεάσει μια φιλία (απίστευτα πράγματα ανακαλύπτεις για τους χαρακτηρες, με το πως διαχειρίζονται ένα διαζύγιο πχ.οι φίλοι σου).
      Ανέφερες τη ποδιά (την οποία την βρίσκω chic έτσι κι αλλιώς... μου βγάζει κάτι από ρετρό του '50 - κάνω πλάκα μαζί της) και μου δίνεις πάσα να αναφέρω μια συμπεριφορά που τρελαίνει εμένα: τις δυνατές ομιλίες και τα γέλια. So kitsch! Θαρρείς και βγήκαν απ' τή σπηλιά αυτοί που το συνηθίζουν (εξαιρούνται ασφαλώς, όσοι το κάνουν επειδή δεν ακούν καλά).
      Πραγματικά ενδιαφέρουσες οι προτιμήσεις σου. Κρατώ τα καλοκαιρινά σου... μου αρέσουν και θέλω να τα δοκιμάσω για πρωί. Θα πιω στη καλή αισθητική λοιπόν! ; )

      Διαγραφή
  7. Ok... κάθε φορά κολλάω με τις φωτογραφίες σου και το styling. Θα καταντήσω γραφική στο τέλος... Περιμένω το diy και έχω να πω υπέροχοοοοοοοο κεφαλάρι! Φιλιά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μου αρέσει να το ακούω κάθε φορά… για ‘μένα είναι διπλή χαρά να ακούω καλά λόγια. 1ον γιατί: από μέρους μου είναι ευχάριστο όπως και να το κάνουμε και 2ον γιατί: από πλευράς του άλλου, η εκδήλωση θαυμασμού δείχνει άνθρωπο χωρίς κόμπλεξ και απωθημένα! Ξέρεις τι εννοώ… πολύ συχνά βλέπεις τον θαυμασμό των άλλων, πολύ σπάνια τον ακούς ; ) Επομένως γραφική είναι η αποσιώπηση!
      Το κεφαλάρι το λατρεύω, το λατρεύω! Όλοι μου έλεγαν πως είναι τολμηρή επιλογή το χρώμα του και πως πρέπει να προτιμήσω το μπεζ. Τι στο καλό όμως? Η ζωή είναι πολύ μικρή για να έχεις βαρετό κρεβάτι!

      Διαγραφή

Με την δημοσίευση του σχολίου σας, βεβαιωθείτε ότι εμφανίζεται το ακόλουθο μήνυμα: «Το σχόλιό σας θα είναι ορατό μετά την έγκριση». Αν αυτό το μήνυμα δεν εμφανιστεί, ξαναπροσπαθήστε.

  • 36
    0
  • 80
    9
  • 29
    0
  • 32
    4
  • 65
    6
  • 64
    5