Φθινοπωρινό pic-nic

by - 1:00 μ.μ.

Το κόκκινο βραχιολάκι, είναι χειροποίητο δώρο από τη μητέρα μιας πολύ καλής μου φίλης!
Την ευχαριστώ και πάλι! 
Μια όμορφη Κυριακή, η δεύτερη Κυριακή μετά τον φετινό Αύγουστο, ανέβλυζε εκείνη η ηρεμία των ημερών που μάλλον θα ξαναζήσουμε στον παράδεισο.

Μαγείρευα στη φωτεινή και ήσυχη κουζίνα μου, κοντεύοντας να ξεχάσω τη περιπέτεια ηλίασης που είχα υποστεί λίγες μέρες πριν. Συνήθως η υπερβολική σιγουριά υποδηλώνει μια δόση βλακείας: «Μπήκε ο Σεπτέμβρης, άρα μπορώ να κάνω περισσότερη ηλιοθεραπεία»… wrong!
«Έχω μια ιδέα…» ξεστόμισε πλησιάζοντας τη special σάλτσα μου. Ομολογώ πως έχει πάντα ωραίες ιδέες… ίσως μόνο, λίγο ημιτελείς χωρίς τις δικές μου προσθήκες. «…Πάμε για pic-nic;», συνέχισε. Τι έλεγα; Ημιτελείς. Έπρεπε ήδη να βρισκόμαστε καθοδόν! Το τραπέζι μας “τυλίχτηκε πακέτο” σε χρόνο εντυπωσιακό, ενώ ταυτόχρονα σκεφτόμουν ποιό μπορεί να είναι ιδανικό μέρος για pic-nic. Το πράσινο είναι πάντα επιλογή, το δίλλημα ήταν: ποτάμι ή λίμνη?


Μας κέρδισε η ομορφότερη διαδρομή… (ποτάμι) και μπορεί να μη φτάσαμε πίσω απ’ το ουράνιο τόξο (όπως ακούγεται στους στοίχους του ‘Moonriver’), πίσω απ’ το -500ων ετών- πέτρινο γεφύρι όμως, ο χρόνος έμοιαζε να σταματά! Έτσι ξαφνικά, από τη μια στιγμή στην άλλη, βρέθηκα να ανασαίνω βαθιά πάνω στις βρεγμένες πέτρες. Αλήθεια, πότε ήταν η τελευταία φορά που στα αφτιά σας ήχησαν μόνο κελαηδήματα πουλιών; Πότε βρεθήκατε σε ένα τοπίο αγνό, όπου τίποτα δε προδίδει τη σύγχρονη εποχή; Αμελούμε να ζήσουμε τέτοιες απλές στιγμές, όμως όταν τελικά τις ζούμε συνειδητοποιούμε την ματαιότητα όλων των υπολοίπων. Κάνω λάθος; Αγωνιζόμαστε για την άνοδο, αγχωνόμαστε για το μέλλον, πασχίζουμε για την απόκτηση, θυσιάζοντας το πολυτιμότερο… το νόημα!



Δε θα σκεφτόμουν ποτέ ακραία. Δε συμφωνώ με την ιδέα να παρατήσουμε τις αστικές ζωές μας και να τρέχουμε μ’ ένα σακίδιο στους κάμπους. Όλα χρειάζονται. «Παν μέτρον άριστον»! Ο άνθρωπος έχει χρέος να εξελίσσεται και να προσαρμόζεται. Για κάποιον λόγο όμως, ξεχνά εύκολα τη “καταγωγή” και -στη πορεία- τον σκοπό του. Οι συχνές επαφές με το “πρωτογενές υλικό μας”, μπορούν να μας υπενθυμίζουν πως τα μόνα που χρειαζόμαστε, είναι η σωματική, η ψυχική και η πνευματική μας υγεία!



Μετά από αυτές τις συνειρμικές διαπιστώσεις, σηκώθηκα πιο χορτάτη απ’ το υπαίθριο γεύμα μας. Περπάτησα αμέριμνη σε σκιερά – ειρηνικά μονοπάτια και έπειτα η μόνη μου έγνοια, ήταν να κερδίσω το στοίχημα (αν και γνώριζα εξ’ αρχής πως ήθελε μόνο να με προκαλέσει)… είπε πως δε θα προλάβω να απαθανατίσω το εκτοπιζόμενο νερό, όσο εκείνος θα ρίχνει βότσαλα. Χα!

…και συνέχισα να το κάνω για άλλες 6 πετυχημένες λήψεις!







You May Also Like

4 σχόλια

  1. Ζω μέσα στη φύση οπότε σε νιώθω. Βέβαια εγώ δεν έχω ποταμάκια και γέφυρες, αλλά έχω φαντασία!
    Άπλωνα που λες το ψαθί μου στο γρασίδι όλο το καλοκαίρι , τοποθετούσα και μια μαξιλάρα πάνω σε ένα μεγάλο πήλινο πιθάρι,
    μαζί με το βιβλίο μου, σημειωματάριο-πάντα δίπλα μου- παγωμένο καφεδάκι και τον Μαξ ...τον διάσημο σκύλο μου!
    Για αυτό το φετινό μου καλοκαίρι ήταν το πιο όμορφο των τελευταίων χρόνων παρ΄ότι έκανα τα λιγότερα μπάνια ever!
    Φιλάκια πολλά όμορφη Ζέτα ☺

    (τον διαγωνισμό άλλαξέ το τον έχεις πάρει είδηση; Έχεις 10 μέρες ακόμα ... θα αλλάξεις κάτι ή δεν υπάρχει χρόνος;)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Φαντάζομαι πως έχεις μετατρέψει την αυλή σου σε all-inclusive ιδιωτικό θέρετρο!!! Τυχερή!
      Δεν έχω έρθει ποτέ προς τα μέρη σου Αριστέα μου, στην Ελλάδα όμως, παντού υπάρχει ένα προσβάσιμο φυσικό τοπίο, κατάλληλο για pic-nic. Άσε δε για τους υδροβιότοπους!
      Τον διαγωνισμό δεν τον είδα, ούτε χρόνος υπάρχει, αλλά ίσως σκεφτώ κάτι μικρό... εκτός κι αν πιάνει το βάψιμο των τοίχων για αλλαγή! χαχα!

      Διαγραφή
  2. Μ'αρέσουν πάρα πολύ οι βόλτες στη φύση! Κι εμένα το τελευταίο μου ποστ είναι κάπως σχετικό (αν και δεν περιλαμβάνει φαγητό)...ούτε κι εγώ θα παρατούσα την πόλη, αλλά εκτιμώ κάθε βόλτα που μπορώ να κάνω στη φύση!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πόσο χαίρομαι που βλέπω σχόλιό σου Άννα μου! Εσένα παιδί μου δε σ’ αρέσουν απλώς οι βόλτες… ‘Βόλτα’ είναι το μεσαίο σου όνομα! Και πάντα κάνεις τις ομορφότερες φυσικά, μαζί με το ταξιδιάρικο blog σου ; )

      Διαγραφή

Με την δημοσίευση του σχολίου σας, βεβαιωθείτε ότι εμφανίζεται το ακόλουθο μήνυμα: «Το σχόλιό σας θα είναι ορατό μετά την έγκριση». Αν αυτό το μήνυμα δεν εμφανιστεί, ξαναπροσπαθήστε.

  • 64
    0
  • 22
    2
  • 57
    0
  • 60
    4
  • 53
    4
  • 36
    0