Ας κρατούσε η άνοιξη για πάντα

by - 12:35 π.μ.

Θα ‘ταν ένα πρωινό, απ’ αυτά τα ροζ πρωινά, όταν στεκόμουν μπροστά στην ανατολή, πίσω απ’ το μισάνοιχτο στόρι, κρατώντας μια γυάλινη κούπα νερό με λεμόνι.
Ατένιζα τον ορίζοντα ανάμεσα απ’ τις περσίδες κι αναρωτιόμουν: «Δεν υπάρχει ένα μέρος στη γη, όπου να ‘ναι πάντα άνοιξη? Έστω να διαρκεί περισσότερο. Πως η νύχτα στη Νορβηγία διαρκεί 6 μήνες? Έτσι!». Οι σκέψεις μου συνέχισαν να σαχλαμαρίζουν λίγο ακόμα: «Αν υπάρχει, θα ‘ταν ωραία να μετακομίσω εκεί. Σε μια παράλληλη πραγματικότητα μπορεί ήδη να το ‘χω κάνει! Λες? Τι να κάνω άραγε αυτή τη στιγμή στην άλλη πραγματικότητα; Πιθανόν εκεί, να μην έχω τόσο φορτωμένο πρόγραμμα για σήμερα!».
Κατευθύνθηκα προς τη ντουλάπα. Είναι απολαυστική η ανοιξιάτικη γκαρνταρόμπα… floral, navy prints, λεπτά πλεκτά, αέρινες πουκαμίσες, ποικίλα πανωφόρια που τόσο λατρεύω: ζακέτες, blazers, καμπαρντίνες, jeans jackets, bombers, ελαφριά δερμάτινα, γιλέκα… τι να πρωτοδιαλέξεις. Απορώ, πως οι περισσότεροι πελαγώνουν ενδυματολογικά τη συγκεκριμένη σεζόν! Αφού η θερμοκρασία είναι παραδείσια ιδανική και ο ενδιάμεσος ρουχισμός εκπληκτικά πλούσιος, ελκυστικός και πρακτικά μελετημένος για κάθε απότομη καιρική αλλαγή!
Συνήθως τα πρωινά τα περνάω ανάμεσα στα μολύβια μου, αλλά για εκείνο το πρωί είχα κανονίσει μια συνάντηση. Οι διαβάσεις των πεζών είναι “στάσεις παρατήρησης”… στέκεσαι πριν πατήσεις τη πρώτη λωρίδα κι όσο αναμένεις το πράσινο φως, σηκώνεις το βλέμμα στην ανθισμένη πόλη! Δεν είναι μόνο το χρώμα που σε εμπνέει, είναι και το φως που το περιβάλει. Τόσο απλόχερο και απαλό. Με τις ειρηνικές και “εύφορες” ακτίνες, να λούζουν οτιδήποτε δεκτικό στην αναγέννηση!
Μετά από ώρες ποικίλων υποχρεώσεων, έκατσα πάλι μπροστά σε ένα “ροζ άνοιγμα”. Αυτή τη φορά, με θέα απογευματινή! Θα έλεγα πως η διακόσμηση του γραφείου, τώρα κάνει την απόσβεσή της. Γνώριζα εξ’ αρχής πως το λευκό γραφείο και η λευκή δερμάτινη πολυθρόνα, θα μου παρείχαν την ήρεμη γωνιά που αναζητούσα πλάι στη μπαλκονόπορτα, ιδιαίτερα όταν η γη βρισκόταν σε μια τέτοια ευθυγράμμιση με τον ήλιο! Πάνω σ’ αυτή τη γωνιά, βρίσκονται τα πολυτιμότερα λεπτά της ημέρας για ‘μένα. Κάθε μέρα. Η ίδια αίσθηση. Μια ευθεία γραμμή ανάμεσα στους δυο “παράλληλους κόσμους”, που σαν γέφυρα επιβεβαιώνει την ταύτιση της εμπειρίας. Ακόμα κι αν δεν υπάρχει τόπος μόνιμης άνοιξης, θα ‘θελα να υπήρχε τόπος μόνιμου δειλινού. Ένας τόπος με ήλιο νυσταγμένο, αμετακίνητο… σε θέση τέτοια, που να μισο-σκεπάζει τα κτήρια με τη σκιά ενός χαμηλού αφράτου σύννεφου! Ένας τόπος που θα προετοιμαζόταν για μια νύχτα, που ποτέ δε θα ερχόταν! Όλα θα ‘χαν χρώμα πορτοκαλο-ροζ κι ο τότε εαυτός μου θα διέκρινε στο τζάμι το δικό μου είδωλο… θα ζήλευε το “εδώ” μου! Θα λαχταρούσε τη μοναδικότητα της στιγμής. Αυτό που την κάνει πολύτιμη!
Η μέρα “ξεκολλούσε” σιγά-σιγά, το φάσμα των χρωμάτων της απ’ οπτικό μου πεδίο. Μια βιαστική παλέτα με καλούσε να κλέψω τους τόνους της, όσο ήταν καιρός. Η έμπνευση, η δημιουργικότητα, είναι στοιχεία που αποτελούν τον αέρα που αναπνέω. Πώς να μην υμνώ την εποχή που τα “εκκολάπτει”? Άλλη μια εικονογράφηση ολοκληρώθηκε αβίαστα, αυθόρμητα, αυτόβουλα… ποιος ξέρει το αύριο, τι θα χαράξει πάνω στα χαρτιά μου!     

«Η άνοιξη είναι ο τρόπος του Θεού να πει: “Πάμε άλλη μια φορά”». Robert Orben

You May Also Like

2 σχόλια

  1. Όμορφη, τρυφερή, απαλή η ροζ ανάρτηση σου, αλλά αναρωτιέμαι αν θα μπορούσαμε πάντα να ζούμε χωρίς τις "εναλλαγές", εποχών, διαθέσεων, χρωμάτων, καταστάσεων... δεν ξέρω απλά ρωτάω! ;-)

    ΑΦιλάκια σίγουρα ανοιξιάτικα πια! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Όπως και στο κείμενο παραπάνω Στεφανία μου, καταλήγω πως τελικά δε γίνεται να ζούμε χωρίς αυτές τις εναλλαγές: "...η μοναδικότητα της στιγμής. Αυτό που την κάνει πολύτιμη!".
      Μα από την άλλη, αυτός ο άτιμος χειμώνας κρατά πάνω από 3 μήνες, όπως τυπικά θα έπρεπε. Η δε άνοιξη, μέχρι να εγκατασταθεί μας ξεβράζει στους καλοκαιρινούς καύσωνες... και επιστρέφω στην αρχική μου σκέψη: "Δεν υπάρχει ένα μέρος στη γη, όπου να ‘ναι πάντα άνοιξη?".

      Όπως και να 'χει, εύχομαι να χαιρόμαστε τη κάθε στιγμή... να γεμίζουμε με εικόνες τη μνήμη! : )

      Διαγραφή

Με την δημοσίευση του σχολίου σας, βεβαιωθείτε ότι εμφανίζεται το ακόλουθο μήνυμα: «Το σχόλιό σας θα είναι ορατό μετά την έγκριση». Αν αυτό το μήνυμα δεν εμφανιστεί, ξαναπροσπαθήστε.

  • 64
    0
  • 22
    2
  • 57
    0
  • 60
    4
  • 53
    4
  • 36
    0